Koszty egzekucji komorniczej 2026 – ile bierze komornik?

Koszty egzekucji komorniczej to dodatkowe opłaty, jakie pobiera komornik na spłatę zadłużeń. I niestety, większość z nich muszą ponieść sami dłużnicy… Ile wynoszą koszty komornicze w 2026 roku? Zobacz!

Co to są koszty egzekucji komorniczej?

Koszty związane z egzekucją komorniczą obejmują wszystkie opłaty i wydatki pojawiające się w trakcie postępowania. Zwykle są one ciężarem dla dłużnika, a w ich skład wchodzi przede wszystkim:

• opłata egzekucyjna,
• dodatkowe koszty związane z działaniami komornika.

Jednym z kluczowych elementów tych kosztów jest opłata stosunkowa, znana powszechnie jako opłata egzekucyjna. Zwykle jej wysokość wynosi 10% od wyegzekwowanej kwoty. Na przykład, jeśli uda się odzyskać 20 000 zł, wówczas opłata ta wyniesie 2 000 zł.

Koszty egzekucji komorniczej obejmują także opłaty stałe, które są naliczane przy określonych czynnościach, takich jak egzekucja świadczeń niepieniężnych, wydanie nieruchomości czy opróżnienie lokalu. Wysokość tych opłat jest ściśle określona w przepisach i nie zmienia się w zależności od kwoty długu.

Kolejnym istotnym elementem są wydatki komornika, które mogą obejmować koszty dojazdów, doręczeń pism, korespondencji, wynagrodzenia dla biegłych oraz tłumaczy. Komornik jasno przedstawia te wydatki, dodając je do całkowitych kosztów postępowania.

Koszty egzekucji powstają w wyniku różnych działań komornika, takich jak zajęcie wynagrodzenia, zajęcie konta bankowego, zajęcie ruchomości czy zajęcie nieruchomości. Każda podejmowana przez komornika czynność wpływa na łączną kwotę kosztów, generując dodatkowe opłaty.

Te wydatki znacznie zwiększają całkowite zadłużenie dłużnika. Dług przestaje obejmować tylko główną należność, ale także rośnie o opłatę egzekucyjną, opłaty stałe oraz wydatki związane z działalnością komornika. W praktyce oznacza to, że dłużnik spłaca nie tylko kwotę należną wierzycielowi, lecz także związane z tym koszty postępowania egzekucyjnego.

Zasady dotyczące naliczania i obliczania kosztów egzekucji komorniczej są ściśle regulowane prawem. Komornik działa zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie ma dowolności w ustalaniu wysokości opłat. Na końcową kwotę kosztów wpływa wiele czynników, takich jak wysokość długu, rodzaj przeprowadzanej egzekucji oraz skuteczność działań, które podejmuje komornik.

Kwota wolna od zajęcia komorniczego w 2026 roku

Od 1 stycznia 2026 roku obowiązują następujące limity ochronne dla dłużników:

• Minimalne wynagrodzenie: 4 806 zł brutto (3 605,85 zł netto)
• Kwota wolna od zajęcia na rachunku bankowym: 3 604,50 zł (75% minimalnego wynagrodzenia)
• Maksymalne potrącenie z wynagrodzenia (zwykłe długi): do 50%, ale dłużnikowi musi pozostać co najmniej minimalne wynagrodzenie netto
• Maksymalne potrącenie dla alimentów: do 60% wynagrodzenia (bez kwoty wolnej)
• Maksymalne potrącenie z emerytury/renty: do 25% (przy alimentach do 60%)

Czy konto wolne od komornika istnieje? Zobacz

Jakie przepisy określają zasady kosztów komorniczych?

Najważniejszym dokumentem prawnym, który reguluje koszty związane z działalnością komorniczą, jest ustawa z 28 lutego 2018 roku o kosztach komorniczych (t.j. Dz.U. 2024 poz. 377), wprowadzona w życie 1 stycznia 2019 roku. Ten akt prawny ustala zasady dotyczące opłaty egzekucyjnej, stałych opłat oraz zwrotu wydatków poniesionych przez komorników.

Zgodnie z ustawą o kosztach komorniczych definiowane są różnorodne rodzaje opłat, w tym opłata stosunkowa, opłaty stałe oraz opłaty związane z konkretnymi czynnościami. Ustawa ustala także terminy ich wniesienia oraz wskazuje, która strona ponosi odpowiedzialność za ich pokrycie na danym etapie postępowania. Precyzuje również minimalne i maksymalne stawki opłat oraz wprowadza procedurę odwoławczą dla decyzji związanych z kosztami.

Te szczegółowe regulacje funkcjonują w kontekście szerszych zasad prawa egzekucyjnego. Główne zasady postępowania egzekucyjnego, w tym te dotyczące kosztów, zostały określone w Kodeksie postępowania cywilnego (art. 770 KPC), który definiuje ogólne ramy ponoszenia wydatków oraz sytuacje, w których sądy lub komornicy mają prawo decydować o ich wysokości.

Implementacja procedury egzekucyjnej, obejmująca praktyczne aspekty prowadzenia spraw, opiera się na połączeniu trzech kluczowych elementów:

1. ustawa o kosztach komorniczych,
2. Kodeks postępowania cywilnego,
3. ustawa o komornikach sądowych z 22 marca 2018 r. (Dz.U. 2024 poz. 1458).

W rezultacie powstaje spójny system prawny w obszarze kosztów komorniczych, gdzie szczegółowa ustawa harmonijnie współistnieje z ogólnymi regulacjami prawa egzekucyjnego. Dzięki temu znane są zarówno wysokość opłat, jak i zasady ich obliczania, co eliminuje możliwość samodzielnego ustalania kosztów przez komornika.

Kto ponosi koszty egzekucji – dłużnik czy wierzyciel?

Zasadniczo to dłużnik odpowiada za wydatki związane z egzekucją (art. 770 § 1 KPC). Komornik przekazuje mu różnorodne opłaty, w tym:

• opłatę egzekucyjną, stanowiącą procent od wyegzekwowanej sumy,
• stałe opłaty związane z konkretnymi rodzajami egzekucji, na przykład wydanie mienia czy opróżnienie lokalu,
• wydatki, które wynikają bezpośrednio z procesu egzekucyjnego, a zgodnie z przepisami prawa są obciążeniem dla zobowiązanej strony.

Odpowiedzialność dłużnika za te koszty wynika z faktu, że brak dobrowolnej spłaty długu spowodował konieczność przystąpienia do egzekucji. Im dłużej trwa proces, tym bardziej rosną koszty, które dłużnik musi pokryć.

Z drugiej strony, wierzyciel zazwyczaj ponosi koszty egzekucji tylko w szczególnych okolicznościach, takich jak:

• nieuzasadnione wszczęcie egzekucji (egzekucja oczywiście niecelowa), na przykład w sytuacji, gdy dług był wcześniej spłacony, a wierzyciel mimo to złożył wniosek – wierzyciel ponosi wówczas opłatę 10% wartości świadczenia,
• umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela – wierzyciel ponosi opłatę 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania,
• określone wydatki komornika, które nie mogą być przekazane dłużnikowi zgodnie z prawem,
• egzekucja bezskuteczna z powodu braku majątku dłużnika – wierzyciel musi pokryć wydatki, które nie zostały pokryte z zaliczek.

W takich przypadkach sąd lub komornik mogą nałożyć na wierzyciela obowiązek pokrycia kosztów egzekucji, które obejmują zarówno opłaty, jak i wydatki, których nie można obciążyć dłużnika.

Dodatkowo istnieje możliwość zwolnienia z kosztów, ich obniżenia lub całkowitego umorzenia, co dotyczy zarówno dłużnika, jak i wierzyciela. Sąd może przyznać zwolnienie, jeśli strona udowodni, że jej sytuacja finansowa uniemożliwia pokrycie wydatków bez negatywnych konsekwencji dla jej podstawowego utrzymania. Taki przywilej dotyczący kosztów egzekucji może objąć całość lub część zaległych opłat oraz określone wydatki.

Stanisław Wolniewicz-Duda, ekspert pożyczkowy Czerwona Skarbonka

Podział odpowiedzialności za koszty w danym postępowaniu zależy od tego, kto wywołał wszczęcie lub przedłużenie egzekucji, zasadności działań egzekucyjnych, tego, czy umorzenie było wynikiem działania wierzyciela oraz ewentualnego zwolnienia którejś ze stron z kosztów.

Jak oblicza się opłatę egzekucyjną oraz opłaty stałe?

Opłaty związane z egzekucją oraz koszty stałe są określane na mocy przepisów zawartych w ustawie o kosztach komorniczych. Ich wysokość uzależniona jest od rodzaju sprawy, wartości egzekwowanego świadczenia oraz terminu i metody spłaty długu po złożeniu wniosku o egzekucję.

Standardowa opłata stosunkowa (10%)

Typowa opłata egzekucyjna wynosi 10% od kwoty, którą uda się odzyskać (art. 27 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych). Na przykład, jeśli komornik odzyska od dłużnika 20 000 zł, to opłata wyniesie 2 000 zł. Ważne jest, by podkreślić, że ta kwota naliczana jest jedynie od rzeczywiście odzyskanej sumy, a nie od całego zadłużenia.

Preferencyjna opłata (3%)

Istnieje preferencyjna stawka w wysokości 3%, która ma na celu zachęcenie dłużników do szybkiej spłaty zobowiązań. Ta obniżona kwota wyliczana jest w przypadku, gdy dłużnik ureguluje całe świadczenie w ciągu miesiąca od momentu doręczenia zawiadomienia o wszczęciu egzekucji. Na przykład, dla długu wynoszącego 10 000 zł, opłata preferencyjna wyniesie tylko 300 zł, zamiast standardowych 1 000 zł. Minimalna opłata preferencyjna wynosi 150 zł.

Opłata przy umorzeniu postępowania

Gdy dochodzi do umorzenia egzekucji na wniosek wierzyciela, stosowane są następujące opłaty (art. 29 ustawy):

• 100 zł – jeśli wniosek wierzyciela o umorzenie złożono przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji,
• 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania – w pozostałych przypadkach umorzenia na wniosek wierzyciela,
• 150 zł – przy umorzeniu postępowania z innych przyczyn (z określonymi wyjątkami).

To, kto pokryje koszt umorzenia, zależy od przyczyny. Jeśli dłużnik spłacił świadczenie lub zawarł porozumienie z wierzycielem w ciągu miesiąca od doręczenia zawiadomienia, opłatę ponosi dłużnik. W pozostałych przypadkach obciąża ona wierzyciela.

Jakie są opłaty stałe za czynności komornika?

Opłaty stałe różnią się od egzekucyjnych, ponieważ nie są związane z wysokością długu. Ustawa precyzuje konkretne kwoty za różne czynności:

Czynność	Opłata
Wydanie rzeczy ruchomej	400 zł
Wprowadzenie w posiadanie nieruchomości mieszkalnej (eksmisja)	1 500 zł
Wprowadzenie w posiadanie nieruchomości komercyjnej	2 000 zł
Każda dodatkowa izba w nieruchomości komercyjnej	+1 000 zł (max 30 000 zł łącznie)
Sporządzenie protokołu stanu faktycznego	400 zł
Zabezpieczenie spadku / spis inwentarza	400 zł
Poszukiwanie majątku dłużnika	100 zł
Doręczenie pisma przez komornika	60 zł
Ustalenie adresu zamieszkania dłużnika	40 zł

Jakie są minimalne i maksymalne stawki?

Podczas obliczania kosztów komornik sumuje opłatę egzekucyjną (lub preferencyjną) z opłatami stałymi oraz innymi wydatkami. Finalna opłata egzekucyjna podlega pewnym ograniczeniom:

• Minimalna opłata: 150 zł (przy stawce preferencyjnej 3%) lub 200 zł (przy egzekucji z rachunku bankowego/wynagrodzenia) lub 300 zł (przy egzekucji z ruchomości/nieruchomości)
• Maksymalna opłata: 50 000 zł w jednej sprawie

Na przykład, jeżeli 10% z dużej sumy przekracza 50 000 zł, komornik uwzględni jedynie tę maksymalną kwotę. Z kolei, jeżeli wynik 3% lub 10% jest niższy niż minimalna stawka, obowiązuje odpowiednia kwota minimalna.

Rozliczenie przedstawiane jest w postanowieniu o kosztach, które zawiera zastosowaną stawkę procentową dla opłaty egzekucyjnej, wyliczenia związane z umorzeniem oraz wszystkie stałe opłaty ze wskazaniem podstawy prawnej. Taki system pozwala na weryfikację poprawności obliczeń oraz umożliwia zgłaszanie skarg w przypadku niezgodności kwot z obowiązującymi przepisami.

Co wchodzi w skład wydatków komornika i opłat dodatkowych?

Wydatki komornika oraz dodatkowe opłaty odzwierciedlają rzeczywiste koszty związane z jego działalnością. Wśród najczęściej występujących wydatków można wymienić:

• koszty związane z transportem oraz dojazdami komornika i jego ekipy,
• wydatki na doręczenie korespondencji, w tym listów poleconych, przesyłek wymagających potwierdzenia odbioru oraz przesyłek kurierskich,
• wynagrodzenia dla biegłych sądowych, którzy przygotowują opinie i ekspertyzy (zazwyczaj 500–3 000 zł w zależności od złożoności),
• opłaty za usługi tłumacza, gdy dokumenty lub uczestnicy sprawy wymagają tłumaczenia,
• koszty magazynowania lub transportu zajętych przedmiotów,
• wydatki związane z publikacją ogłoszeń, wpisami do rejestrów oraz zapytaniami do instytucji, takich jak banki czy księgi wieczyste,
• inne niezbędne wydatki związane z działaniami komornika, które powinny być udokumentowane odpowiednimi fakturami lub rachunkami.

Te opłaty nie są uzależnione od wartości długu, co jest zgodne z charakterem działań podejmowanych przez komornika. Ustawa precyzyjnie określa ich wysokość.

Wydatki komornika są zwracane na podstawie dokumentów księgowych, które przedstawiane są w rozliczeniu kosztów. Zawierają one całkowite wydatki związane z postępowaniem egzekucyjnym. Przed przystąpieniem do działań komornik zazwyczaj wymaga zaliczki na koszty transportu, doręczeń oraz wynagrodzenia biegłych. Jej brak może skutkować wstrzymaniem działań.

Zaliczka pokrywa planowane koszty, takie jak wydatki na doręczenie pisma, wynagrodzenie dla biegłego czy transport przy zajęciu ruchomości. Po zakończeniu czynności komornik rozlicza zaliczkę, prezentując rzeczywiste wydatki. Może również zwrócić niewykorzystaną część lub poprosić o dopłatę.

Wydatki komornika oraz dodatkowe opłaty to elementy uboczne w odniesieniu do opłaty egzekucyjnej, ale wchodzą w skład całkowitych kosztów egzekucji, obok opłaty stosunkowej oraz wcześniej wymienionych opłat stałych. Dzięki temu zarówno dłużnik, jak i wierzyciel mogą w postanowieniu o kosztach zobaczyć wyszczególnione pozycje: opłatę egzekucyjną, opłaty stałe oraz zwrot wydatków związanych z poszczególnymi czynnościami komornika.

W praktyce łączne koszty egzekucji mogą stanowić 10–25% wartości należności głównej w zależności od złożoności sprawy. W prostych egzekucjach z rachunku bankowego koszt wynosi około 10–12% wartości należności, natomiast przy egzekucji z nieruchomości z licytacją może sięgnąć nawet 20–25%.

Jak przebiega postępowanie w sprawie kosztów: wezwanie, zaliczka i rozliczenie?

Postępowanie związane z kosztami egzekucji zaczyna się od złożenia wniosku, który inicjuje całą procedurę. W tym dokumencie wierzyciel dokładnie precyzuje, jakie działania powinien podjąć komornik, co pozwala na skuteczniejsze zarządzanie procesem. Na początku komornik dokonuje oceny kosztów, które mogą się wiązać z różnymi czynnościami, takimi jak dostarczanie pism czy dojazdy.

Kolejnym krokiem jest wysłanie wezwania do odpowiedniej strony, powiadamiając ją o konieczności wniesienia zaliczki na pokrycie kosztów egzekucji. W wezwaniu znajduje się:

• informacja o stronie zobowiązanej (zazwyczaj wierzyciel),
• szczegółowa kwota zaliczki,
• termin wpłaty – nie krótszy niż 7 dni (przy doręczeniu za granicę – nie krótszy niż miesiąc).

Celem zaliczki jest sfinansowanie prognozowanych wydatków, takich jak doręczenia pism, sądowa korespondencja czy wynagrodzenia biegłych oraz tłumaczy. Komornik nie przystępuje do żadnych działań, dopóki zaliczka nie zostanie uiszczona. Brak wpłaty w określonym terminie może spowodować wstrzymanie lub ograniczenie niektórych działań, co z kolei wpływa na przebieg egzekucji.

Gdy kluczowy etap postępowania dobiegnie końca, komornik sporządza postanowienie o kosztach. Dokument ten zawiera:

• całkowite wydatki i pobrane opłaty,
• zestawienie zaliczek, które już zostały uiszczone,
• informację o wydatkach pokrytych z zaliczki,
• wskazanie, czy konieczna jest dodatkowa wpłata lub zwrot.

Jeśli zaliczka okaże się większa od rzeczywiście poniesionych kosztów, komornik, na podstawie wydanego postanowienia, nakazuje zwrot niewykorzystanej kwoty osobie, która ją uiściła. W sytuacji, gdy wydatki przekroczą zebrane środki, może być konieczne wystawienie nowego wezwania o dodatkową zaliczkę.

Postanowienie dotyczące kosztów, które obejmuje opłatę egzekucyjną oraz inne związane wydatki, po uprawomocnieniu może być realizowane bez potrzeby uzyskania klauzuli wykonalności. Dzięki temu wierzyciel oraz komornik mają możliwość dochodzenia należnych kosztów, jeśli strona zobowiązana nie uiści ich dobrowolnie. W rezultacie, wezwanie do uiszczenia, zaliczka oraz końcowe rozliczenie stanowią kluczowe elementy całego procesu egzekucyjnego.

Jakie są minimalne i maksymalne stawki kosztów komorniczych?

Minimalne i maksymalne stawki kosztów komorniczych odnoszą się głównie do opłat egzekucyjnych oraz stałych opłat za konkretne czynności.

Opłaty minimalne

Typ opłaty	Minimalna kwota
Opłata stosunkowa preferencyjna (3%)	150 zł
Opłata stosunkowa przy egzekucji z rachunku/wynagrodzenia	200 zł
Opłata stosunkowa przy egzekucji z ruchomości/nieruchomości	300 zł
Opłata przy umorzeniu przed doręczeniem zawiadomienia	100 zł
Opłata przy umorzeniu z innych przyczyn	150 zł

Opłaty maksymalne

• Maksymalna opłata stosunkowa w jednej sprawie: 50 000 zł
• Maksymalna opłata za wprowadzenie w posiadanie nieruchomości komercyjnej (z dodatkami za izby): 30 000 zł

Opłaty stałe mają ustalone kwoty, które są niezależne od wartości długu oraz lokalizacji egzekucji i są jednakowe na terenie całego kraju.

Jak uzyskać zwolnienie, obniżenie lub umorzenie kosztów komorniczych?

Zwolnienie od kosztów komorniczych może być przyznane stronom niezdolnym do ich poniesienia. Wyróżniamy dwa rodzaje zwolnień:

Zwolnienie z mocy prawa przysługuje m.in.:

• osobom uprawnionym do alimentów (dziecko, małżonek) – w sprawach alimentacyjnych,
• pracownikom w sprawach o należności z tytułu pracy,
• osobom zwolnionym decyzją sądową w postępowaniu cywilnym.

Zwolnienie na wniosek może uzyskać każda osoba fizyczna, która udowodni, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek składa się do sądu rejonowego przy siedzibie komornika, załączając dokumenty potwierdzające trudną sytuację materialną (zaświadczenie z urzędu pracy, zaświadczenia lekarskie, dowody obowiązków alimentacyjnych itp.).

Obniżenie opłaty (miarkowanie)

Strona może wnioskować o obniżenie opłaty egzekucyjnej, gdy:

• praca komornika była mało pracochłonna (prosta egzekucja),
• opłata w proporcji do nakładu pracy jest zbyt wysoka,
• sytuacja materialna strony znacznie pogorszyła się po wydaniu postanowienia.

Procedura: Wniosek należy złożyć do komornika w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia o ustaleniu opłaty. Obniżenie nie może przekroczyć 1/3 ustawowej kwoty opłaty, a obniżona kwota nie może być niższa niż minimalna opłata (150–300 zł w zależności od rodzaju egzekucji).

Umorzenie postępowania

Postępowanie egzekucyjne może zostać umorzone m.in. gdy:

• dłużnik w całości spłaci dług,
• wierzyciel i dłużnik zawrą ugodę,
• okaże się, że dłużnik nie posiada majątku (egzekucja bezskuteczna),
• wierzyciel złoży wniosek o umorzenie.

Co obejmują koszty egzekucji różnych rodzajów świadczeń (alimenty, pieniężne, niepieniężne)?

Standardowa opłata wynosi 10% wartości wyegzekwowanego świadczenia. Przy szybkiej spłacie (w ciągu miesiąca od zawiadomienia) obowiązuje preferencyjna stawka 3%.

Limity potrąceń z wynagrodzenia w 2026 roku:

• Komornik może potrącić maksymalnie 50% wynagrodzenia
• Dłużnikowi musi pozostać minimalne wynagrodzenie netto: 3 605,85 zł
• Jeśli dłużnik zarabia minimalną pensję – komornik nie może nic zabrać

Przykład: Osoba zarabiająca 5 000 zł netto może mieć potrącone maksymalnie do 50%, ale tylko jeśli zostanie jej minimum 3 605,85 zł – w tym przypadku komornik może zabrać 1 394,15 zł.

Egzekucja alimentów

Alimenty cieszą się szczególną ochroną prawną:

• Wierzyciel alimentacyjny (dziecko, małżonek) jest zwolniony z opłat sądowych
• Opłata egzekucyjna wynosi 10% wartości wyegzekwowanego świadczenia
• Przy szybkiej spłacie (w miesiąc) – 3%

Limity potrąceń dla alimentów:

• Komornik może potrącić do 60% wynagrodzenia
• Nie ma kwoty wolnej dla alimentów – nawet pracownik zarabiający minimalną pensję może zostać obciążony
• Alimenty mają pierwszeństwo przed innymi egzekucjami

Przykład: Osoba zarabiająca 4 000 zł netto może mieć potrąconą kwotę 2 400 zł (60% na alimenty).

Egzekucja świadczeń niepieniężnych

Egzekucja świadczeń niepieniężnych wiąże się z pobieraniem opłat stałych:

Rodzaj egzekucji	Opłata stała	Dodatkowe koszty
Wydanie rzeczy ruchomej	400 zł	magazynowanie 50–200 zł/mies., transport 100–500 zł
Opróżnienie lokalu mieszkalnego (eksmisja)	1 500 zł	przeprowadzka 500–2 000 zł, magazynowanie 500–1 500 zł
Opróżnienie nieruchomości komercyjnej	2 000 zł	jak wyżej

Egzekucja z emerytur i rent

Komornik może potrącić maksymalnie 25% świadczenia z emerytury lub renty (przy alimentach do 60%). Seniorowi musi zostać minimum 75% minimalnego świadczenia.

Jak ograniczyć koszty egzekucji przez porozumienie z wierzycielem?

Porozumienie z wierzycielem może znacząco ograniczyć koszty egzekucji komorniczej. Kluczowe jest timing – moment zawarcia ugody ma bezpośredni wpływ na wysokość opłat.

Kiedy negocjować – wpływ na koszty

Moment zawarcia ugody	Koszt egzekucji
Przed wszczęciem egzekucji	Zero kosztów egzekucji
Do miesiąca od zawiadomienia o wszczęciu	Dłużnik płaci 3% (zamiast 10%)
Po miesiącu, przed umorzeniem	Dłużnik płaci 5–10%
Po umorzeniu na wniosek wierzyciela	Wierzyciel ponosi 5%

Co można negocjować

Można negocjować:

• częściowe umorzenie długu głównego,
• rozłożenie długu na raty,
• rozłożenie kosztów egzekucji na raty,
• umorzenie lub zmniejszenie odsetek.

Nie można negocjować (są ustawowo stałe):

• stawki opłat komorniczych (10%, 3%, 5%) – są określone prawem.

Procedura negocjacji

1. Nawiąż bezpośredni kontakt z wierzycielem (telefonicznie, pisemnie)
2. Zaproponuj warunki spłaty (wysokość raty, termin, okres spłacania)
3. Zawrzyj ugodę w formie pisemnej
4. Wierzyciel składa u komornika wniosek o umorzenie postępowania z kopią ugody

Uwaga: Komornik nie bierze udziału w negocjacjach – to wyłącznie sprawa stron.

Przykład oszczędności

Sytuacja: Dłużnik ma zadłużenie 10 000 zł.

Scenariusz	Opłata komornicza	Wydatki	Razem do spłaty	Oszczędność
Bez ugody	1 000 zł (10%)	~300 zł	11 300 zł	–
Ugoda w ciągu miesiąca	300 zł (3%)	~100 zł	10 400 zł	900 zł
Ugoda + redukcja długu o 500 zł	285 zł (3%)	~100 zł	9 885 zł	1 415 zł

Co grozi za nieuiszczenie kosztów komorniczych?

Nieuiszczenie kosztów komorniczych w terminie wskazanym w wezwaniu skutkuje możliwością przymusowego ich ściągnięcia. Prawomocne postanowienie komornika o kosztach podlega wykonaniu bez konieczności uzyskania klauzuli wykonalności.

Konsekwencje niepłacenia

Egzekucja kosztów jako oddzielne roszczenie:

1. Komornik wydaje postanowienie o ustaleniu kosztów
2. Postanowienie zawiera wezwanie do zapłaty w określonym terminie
3. Jeśli dłużnik nie zapłaci – postanowienie staje się tytułem wykonawczym
4. Wierzyciel może złożyć nowy wniosek o egzekucję samych kosztów

Odsetki i dalsze naliczenia:

• Koszty egzekucji, które nie zostały zapłacone, są oprocentowane ustawowo
• W przypadku egzekucji kosztów od kosztów – ponownie naliczane są opłaty (10% od ściągniętych kosztów)
• Tworzy się efekt „kuli śnieżnej” – zadłużenie systematycznie rośnie

Wpływ na zdolność kredytową:

• Informacja o egzekucji może trafić do rejestrów dłużników (BIG, KRD)
• Utrudniony dostęp do kredytów i pożyczek
• Problemy z zawieraniem umów (np. abonamentowych)

Jak uniknąć eskalacji kosztów

1. Szybka reakcja – spłata w ciągu miesiąca od zawiadomienia daje stawkę 3% zamiast 10%
2. Negocjacje z wierzycielem – ugoda może prowadzić do umorzenia części kosztów
3. Wniosek o obniżenie opłaty – w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia
4. Wniosek o zwolnienie z kosztów – przy trudnej sytuacji materialnej

FAQ: koszty egzekucji komorniczej

Polecamy:

• Jak wyjść z długów? Poradnik dłużnika